لبنان: سرکوب پلیسی جوانانِ خواهان استعفای حکومت

Print Friendly, PDF & Email

برگردان: آرام نوبخت

تظاهرکنندگان در بیروت تحت سرکوب پلیسی شدیدی قرار دارند. ده ها تن مجروح و دست­کم ۹۰ نفر از معترضین تاکنون بازداشت شده اند، و احتمال می رود این رقم طی ساعات آتی افزایش یابد. اعتراضات وسیع جوانان لبنان، که نامِ «طلعت ریحتکم!» (بویتان درآمد!) را به خود گرفته است، روز ۲۲ اوت آغاز شد.

جرقۀ این اعتراض، بحران تلنبار شدن زباله در پایتخت بود. ده ها هزار نفر از جوانان بیروت برای اعتراض به شرایط غیرقابل تحمل مردم عادی لبنان و همین طور علیه حکومت و برای پایان دادن به نظام فاسد، تجمع کردند. شعار اصلی این بود که «مردم خواهان سقوط رژیم هستند».

پایتخت لبنان چندین هفته است که زیر خروارها زباله و کثافات دفن شده است. قطع برق و کمبود آب از جمله مشکلات همیشگی مناطق فقیرنشین هستند. معترضین به سرعت خواهان استعفای حکومت و پیگیرد تمامی مقامات فاسد شدند. این اعتراضات، به قطب جاذبۀ خشم و بیزاری روزافزون نسبت به نظام تبدیل شده و در حال فراروی از تقسیم بندی های فرقه ای و مذهبی در کشور است. دلیل پشت سرکوب جنبش نیز در همین امر نهفته است.

برای بسیاری از مردم لبنان، این زباله های تلنبار شده، به نماد فساد و گندیدگی در دولت لبنان مبدل است. نهادهای ذی­ربط ناتوان از ارائۀ ابتدایی ترین خدمات هستند و نخبگان فاسد در جستجوی بهترین راه برای غنی ساختن خود و دوشیدن منابع مالی دولتی. به علاوه این بحران نمادی از گندیدگی رژیم است. درگیری میان باندهای مختلف اقتصادی برای انعقاد قراردادهای پرمنفعت مدیریت و دفع زباله، یکی از دلایل آن است که چرا بحران کنونی تا چنان درجه ای شدت گرفته و به نظر می رسد هنوز با حل آن فاصلۀ بسیاری است.

طبق گزارش دیروز «رولا خلف» به فایننشال تایمز، بر روی بنر یکی از تظاهرکنندگان جنبشِ «طلعت ریحتکم»، نوشته شده بود «آشغال هایی هستند که نباید بازیافت شوند» و در کنار آن تصاویری از سران احزاب سیاسی نشان داده شده بود.

این جنبش، جوانان زیادی را از پیشینه های مختلف شیعه، سنی و همین طور درزی و مسیحی کشور به سوی خود جلب کرده است، کشوری که در آن شکاف ها و تقسیم بندی های فرقه ای و مذهبی از زمان جنگ داخلی در قالب قانون اساسی رسمیت یافته است. توازن بی ثبات و متزلزل بین جنگاوران سابق، هم­چنان حفظ شده، اما به بهای کنترل دمکراتیک واقعی از سوی مردم لبنان و پدید آمدن نخبگان فاسد با سوء استفاده از نهادهای دولتی. بن بست کنونی را می توان به وضوح در ناتوانی از جایگزین کردن رئیس جمهور کشور طی ۱۸ ماه مشاهده کرد.

نخبگان حاکم تلاش کرده اند با کشیدن یک دیوار، مانع از حرکت تظاهر کنندگان به سوی پارلمان و ساختمان دولت شوند، اما تظاهرکنندگان در کم­تر از ۲۴ ساعت بر این تلاش رقت انگیز آن ها غلبه کردند.

این جنبش خواهان پایان یافتن دستگاه فرقه ای نظام سیاسی است و این که امر سیاست به دستان خود مردم فارغ از تقسیم بندی های فرقه ای و مذهبی بازپس داده شود. ما قویاً سرکوب پلیسی را محکوم می کنیم و آن اقدام یک رژیم سیاسی فاسد از فرط درماندگی برای حفاظت از امتیازات خود می دانیم.

۲۷ اوت ۲۰۱۵

 

آرام نوبخت

از بنیان‌گذاران «گرایش بلشویک لنینیست‌های ایران» و ساکن انگلستان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

45 − = 43